Hollow Knight: Silksong'un Orta ve Geç Oyunu En İyi Şekilde Amansız

Ben büyük bir video oyunu çocuğuyum ve video oyunlarında çok iyiyim. Silksong? Kolay. Diğer oyuncular gibi değilim. Zorlanmam ve bunun nedeni herkesten çok daha iyi olmam.

Tamam, gerçek zamanı. Hollow Knight zor bir oyun. Yedi yıl önce ilk oynadığımda çok zorlandım. Bunun bir kısmı fazla platform oyunu oynamamamdan kaynaklanıyordu, bir kısmı ise oyunun sizi mücadele etmeye zorlayacak şekilde tasarlanmış olmasındandı. Tabii, sizi zorluğa alıştırıyor, ama Nightmare King ile karşılaşmak ya da Path of Pain’i geçmek söz konusu olduğunda… bunların hiçbiri kolay yapılmış gibi durmuyor. Ve kesinlikle kolay değillerdi.

Ancak, hikaye ilerledikçe oyun birçok zorluk sundu. Mantis Lordları sizin tam dikkatiniizi istiyordu, ilk kez Hornet ile karşılaşmak ise son derece çevik bir düşmanın neler yapabileceğini gösteriyordu. Oyunun her bölümü sizi test ediyor ve zamanla, oyunda ilerledikçe giderek daha zorlaşacak sıkıntılarla başa çıkmanın yeni yollarını öğretiyordu.

Yedi yılın ardından, Hollow Knight: Silksong nihayet çıktı ve tüm bu zorluklardan tekrar geçmeye tamamen hazırdım. Sadece son on yılda çok fazla platform oyunu oynamamış olmamdan değil, aynı zamanda beni tamamen şaşırtan aşağı doğru vuruş gibi küçük değişikliklerden de dolayı. Ancak kas hafızam devreye girdi ve Silksong’un ilk saatlerini nispeten kolay bir şekilde geçmeye başladım. Oynanması kolay bir oyun değil, ama kesinlikle yedi yıl öncesine kıyasla yönetmesi daha kolay hissettirdi.

Ve sonra oyunun ikinci yarısına ulaştım.

Hollow Knight: Silksong’un Zorluğu Hızla Artıyor

Şu anda Silksong'da 25 saatim var ve Google’dan her ne pahasına olursa olsun uzak durmaya çalışırken, oyunun sunduğu her şeyi görüp yapmayı deniyorum. Yan görevler, gizli alanlar ve yapabildiğim tüm NPC etkileşimlerini toplamak. Bu hızla giderse, haritama yapıştıracak pimlerim bitecek.

Ancak, her zamankinden daha fazla araca, yeteneğe ve sağlığa sahip olmama rağmen, artan zorluğun beni sınadığını görmeye başlıyorum. Yan görevler, beni patron mücadelelerini avucumun içi gibi öğrenmeye iten dövüşler sunarken, platform bölümleri beni bekleyen çileyi düşünmek için sık sık kontrolcüyü bir anlığına bırakmaya zorluyor. İşte tam olarak bu, hazırlık yaptığım Hollow Knight deneyimi.

Ve daha bitirmedim bile. Oyundaki deneyimimin muhtemelen yarısındayım ve yeni bölgeleri keşfettikçe, bir başka yeni bölgeye rastlıyorum, ki bu da kesinlikle başka bir yeni bölgeye açılacak, hepsi sırlarla ve hazinelerle dolu gizli bağlantılarla. Başka biri de oyunda bunalmış hissediyor ama iyi bir şekilde mi?

Şimdi, ilerleme kaydetmek için birkaç saat oturup oyun oynamak yerine, sadece birkaç duvara çarpmak, onları zahmetle aşmak ve saçımdaki gri tellerin sayısını iki katına çıkarmadan 30 yaşına ulaşmaya çalıştığım için ara vermeye karar vermek için oturacağım. Ama kahretsin, eğer bu Hollow Knight: Silksong’dan tam olarak istediğim şey değilse. Şimdi, oyunun ikinci yarısı önümde olduğu için ve bunun uzun ve zorlu bir yol olacağını bilerek daha da heyecanlı hissediyorum.